0%

Magisch Marrakech

6

Marrakech, stad van kleuren en geuren. Van immense pleinen en glorieuze paleizen. Stad van kronkelige steegjes en heerlijk eten. Marrakech heet ook wel de Koningsstad en dat is het ook. Heerlijke hectiek. Fotograaf Leroy Filon neemt je mee aan de hand van tien foto’s.

Tekst: Marco Barneveld | Fotografie: Leroy Filon

1

De Ben Joesoef Madrassa in Marrakech is een uniek voorbeeld van islamitische architectuur. De naam Ben Joesoef is afgeleid van de Almoravidische sultan Ali Ben Joesoef, die regeerde van 1106 tot 1142. Het gebouw is rond 1570 gebouwd en in 1950 gerestaureerd. De studenten waren gehuisvest in 130 cellen die gelegen zijn rond een binnenplaats die rijkelijk versierd is met cederhout, marmer en ornamenten. De school ontwikkelde zich tot één van de belangrijkste Koranscholen in de islamitische wereld en met 900 studenten tot de grootste in Afrika. De koranschool sloot in 1960. Tegenwoordig is het open voor het publiek.

 

De geuren en smaken in de hectische souk, of markt, van Marrakech zijn overweldigend. Het is een doolhof aan kleine winkeltjes met koopmannen die luid hun waar aanbieden. Geurige kruiden uit de hele wereld, prachtig lederwerk van handgemaakte sloffen tot prachtige tassen. Zelfs koperen baden zijn hier te vinden.

 

Overal in Marrakech struikel je soms letterlijk over de poezebeesten. Dikke, goed verzorgde poezen, magere scharminkeltjes en kleine kittens. Katten die schooien bij de slager of bij de vissers aan de haven. Slome huistijgers die liggen te dutten in de souks. Poezen die gillend vechten. Poezen die samen spelen. Kortom: poezen in alle soorten en maten heersen over de straten van Marrakech. En soms liggen ze opgerold. In een pot. Want dat kan natuurlijk ook als je een poes bent.

 

In de souk van Marrakech is het overdag een drukte van jewelste. Het geschreeuw van de kooplui, het gehamer van koperslagers die de meest prachtige producten op meesterlijke wijze in elkaar zetten, het semi-geruzie over de prijs van artikelen tussen kopers en verkopers. In de nacht verdwijnt dat. Dan is de sou het domein van scharrelende katten en eenzame voetgangers.

In de souk van Marrakech is het overdag een drukte van jewelste. Het geschreeuw van de kooplui, het gehamer van koperslagers die de meest prachtige producten op meesterlijke wijze in elkaar zetten, het semi-geruzie over de prijs van artikelen tussen kopers en verkopers. In de warme nacht verdwijnt dat alles. Dan is de souk het domein van scharrelende katten, eenzame voetgangers en de nog nagloeiende geuren van overdag.

 

De Jardin Majorelle was ooit eigendom van schilder Jacques Majorelle, die in 1933 een kubistisch huis liet bouwen op een vruchtbaar stuk land aan de rand van Marrakech. Rondom dit bijzondere huis legde hobby-botanist Majorelle een weelderige tuin aan vol cactussen en bougainvilles. Toen mode icoon Yves Saint Laurent en zijn partner Pierre Bergé het complex in handen kregen, was het zwaar verwaarloosd. Zij namen de taak op zich om de tuin weer in ere te herstellen en maakte van het schildersatelier een museum met opmerkelijke stukken uit de Berber-cultuur. Na de dood van Saint Laurent in 2008 werd zijn as verstrooid in de rozentuin van de Jardin Majorelle. De tuin en het complex werden geschonken aan de stad Marrakech. Pierre Bergé zette een fonds op voor het onderhoud. Een oase in een hectische stad.

 

Op slechts 30 minuten rijden van Marrakech begint de woestijn van Marrakech. Geen zandwoestijn, maar grote kale vlaktes aan de voet van de het Agafay gebergte. Voor diegene die niet de lange rit tot aan de Sahara willen maken maar toch het woestijngevoel willen beleven, biedt de eco lodge La Pause een goed alternatief. De droom van de Franse eigenaar Frederic Alaime ligt rustig verscholen in een kleine oase aan een riviertje en biedt een overweldigende natuurervaring. La Pause is een combinatie van eenvoudige huizen en Berbertenten, op een bijzondere woestijnachtige locatie, in een kleine oase met lommerrijke bomen.

 

De glooiende voorlopers van het Atlas gebergte vormen het decor van Marrakech. Het Atlasgebergte loopt van west naar oost dwars door Noord-Afrika. de hoogste toppen zijn wit van de eeuwige sneeuw en reiken boven de 4000 meter. Door het geografische isolement is de Berbercultuur hier nog het meest prominent en authentiek aanwezig. De Berbervrouwen dragen kleurrijke kleding en wonen in traditionele boerendorpjes ver weg van de moderne wereld. De bloedband is allesbepalend. Hele Berberfamilies wonen hier in uiterst simpele leemkleurige huizen die spectaculair tegen steile berghellingen liggen.

 

Op 1 uur rijden ten zuiden van Marrakech ligt de Hoge-Atlas. Met zijn 4167 meter is de Jbel Toubkal de hoogste berg van Marokko. In januari en februari kun je skiën in Oukaimeden. De lift gaat tot 4000 meter met een afdaling aan twee kanten van de lift tot 1500 meter. Op de top heb je een waanzinnig uitzicht over het rode zand van de Sahara. Een aanrader voor ski -en snowboardliefhebbers. Ook in de winter zijn de nachten bij heldere hemel ongeëvenaard. Door het ontbreken van lichtvervuiling kun je sterrenstelsels ver kijken.

 

Een heer op leeftijd slentert op zijn gemak langs de oude muren van de Medina, oftewel de historische binnenstad van Marrakech. De Medina heeft een oppervlakte van ongeveer 35 vierkante kilometer en is omringd door deze hoge muur. Op acht verschillende plekken kun je via poorten de oude stad in. De souk bevindt zich binnen de muren van de Medina.

 

Op iets meer dan twee uur vliegen is Marrakech één van de eerste plekken waar je echt een culture shockje kunt ervaren. Het verkeer is één grote gezellige chaos vol met transport middelen die je aan de andere kant van de Middellandse Zee niet snel meer zal tegenkomen. Af en toe rent er een geit voorbij. Maar wat een heerlijke stad. Een bezoek aan Marrakech is echt even weg zijn uit het Westen.

 

Lees meer reisverhalen op Wideoyster.

 

 

 

Ga met ons mee op reis
Wil je de mooiste reisverhalen ontvangen van de beste reisjournalisten -en fotografen? Schrijf je dan nu in.