0%

Met de Domicil langs Curaçao

En uitrusten in het Santa Barbara

1

Curaçao heeft voor elk wat wils maar juist voor wie luxe zoekt, heeft Curaçao echt pareltjes in de aanbieding. Ga je mee aan boord van een mini-superjacht genieten van heerlijke pasta met kreeft? Wijntje erbij? Zilte bries, ondergaande zon? Dat dachten we al.

Tekst: Marco Barneveld – Fotografie: Rene Koster

Het vijfentachtig voet lange zeilschip Domicil heeft de passaatwind in de zeilen. Nu is het perfecte zeilweer voor iedereen anders; de één houdt van straffe winden, de ander juist van een zachte bries. Maar deze warme Caribische passaatzucht in combinatie met het kalme diepblauwe tot turquoise zilte nat zal niemand met het badwater weggooien. Dit is moeiteloos luxe zeilen. De Curaçaose middagzon legt ondertussen een deken van perfect licht over Playa Mambo Beach aan stuurboord. Langzaam glijdt het jacht majestueus richting Westpunt. We hebben nog een stuk te gaan. Gelukkig.

Curaçao. Parel in de Caribische Zee. Alsof een kind met zijn pastelpotloden de Amsterdamse grachtenpanden heeft ingekleurd. Zo vrolijk en kleurrijk staan de koopmanshuizen parmant langs de kade van de Sint Annabaai. De pontjesbrug deint heel zachtjes in het water. Fort Amsterdam staat in al haar koloniale glorie trots op de uitkijk.

Onderweg naar Westpunt

Onderweg naar Westpunt

Toen de Spanjaard Alonso de Oleda op 26 juli 1499 het eiland ontdekte, doopte hij het Isla Inutil, waardeloos eiland. Er was tenslotte geen goud of specerijen of zilver of wat dan ook die de Spanjaarden als buit mee terug konden nemen. Vruchtbaar kan je het eiland ook al niet noemen. Het was allemaal knoek, of kunuku zoals men dat in het Papiaments noemt. Meer dan fikse leguanen, cactussen en andere prikkende planten vind je er van nature niet. Ook tegenwoordig wonen veel Curaçaoërs nog in de knoek. Vooral aan de oostkant oftewel banda riba of de westkant oftewel banda bou.

Het zeilschip Domicil heeft de passaatwind in de zeilen

Het zeilschip Domicil heeft de passaatwind in de zeilen

De ongeveer tweeduizend Arawak indianen die de Spanjaarden wel aantroffen was het enige wat waarde had in de ogen van de ontdekkingsreizigers op zoek naar buit. De Arawak verzamelden sinds jaar en dag vreedzaam schelpdiertjes en vingen af en toe een vis. Enkele jaren later was er bijna geen één meer over. Verkocht als slaven. Zo leverde het eiland toch nog wat op.

Slavernij heeft na die tijd het eiland meer dan bezig gehouden. De Nederlandse slavenhandelaren, gebruikte het eiland als aansterk en doorvoerhaven. Afgezwakt en uitgemergeld door de lange zeereis leverden de slaven minder op dan wanneer ze op volle kracht waren. Dus mochten ze aansterken op Curaçao om vervolgens verkocht te worden aan de plantages in Noord –en Zuid Amerika. De voorouders van het grootste deel van de bevolking van Curaçao zijn op die manier op het eiland terecht gekomen. Voor het slavenmuseum gevestigd in Kura Hulanda in Willemstad staat een blijvend monument dat herinnert aan deze zwarte bladzijde in de geschiedenis van het jonge land.

De Spanjaarden mochten het nutteloos eiland vinden. Het echte goud van Curaçao konden ze niet zien. Dat eeuwen later mensen de technologie en het geld zouden hebben om ervan te profiteren dat het ergens ter wereld 365 dagen per jaar zomer is, hadden ze ook niet kunnen bevroeden. Laat staan dat er ooit zoiets zou zijn als watersport. Of ultiem luxe resorts met prachtige golfbanen. Eigenlijk heeft Curaçao alles: van verpauperde buurten, tot schitterend met historisch besef gerestaureerde wijken en van ruige zee tot prachtige lagunes. Maar dit keer zijn we hier om ons onder te dompelen in de luxe die Curaçao kent.

De Domicil vaart langzaam over de kabbelende golven langs de monding van de Piscadera baai. Het oude Hilton hotel kijkt met haar jaren zestig pastelblauwe kleur uit op Pirate Bay, een uitermate leuk restaurant annex strandtent aan de baai. Hier bevindt zich ook Aquafari.

Cactus in de kunuku

“Aquafari is geweldig voor mensen die de onderwaterwereld willen ontdekken zonder met duikflessen in de weer te hoeven gaan,” vertelt eigenaresse Alicia enthousiast. Geduldig legt de prachtige donkere schoonheid uit hoe het allemaal in zijn werk gaat. Eigenlijk is het apparaat waar je mee op Aquafari gaat een soort van onderwaterscooter met boven het stuur een duikklok. Wanneer je met de onderwatertour start drijft de scooter op het water. Je gaat op het zadel zitten en duikt met je hoofd de duikklok in. Daar wordt zuurstof in geblazen dus wanneer je op de knop drukt waarmee het apparaat ‘zinkt’ kun je gewoon blijven ademen. Met een andere knop geef je gas en vaar je met een vaartje van drie kilometer per uur op drie tot vijf meter diepte door het zilte nat. Kind kan de was doen. Duikers begeleiden de scooters zodat het een totaal risicoloze onderneming is die zelfs voor kinderen een waanzinnig leuke ervaring oplevert. Vooral wanneer er visvoer onder water rondgestrooid wordt betekent het dat je ineens tussen de honderden vissen vaart.

Aan boord van het mini-superjacht Domicil mogen we van andere zeewezens genieten. Maar dan in perfect bereidde vorm. De Domicil is te charteren inclusief kapitein en kok en het verlengde schip is een feest voor iedere Nautische liefhebber die op zijn gemak en omringd door luxe wil genieten van Curaçao of de wateren én eilanden zoals Bonaire rondom het eiland. En dan zeil je met een crew die dit echt vanuit het hart en met overdonderende gastvrijheid doet. Om het geld hoeft kapitein Hans Robben het niet te doen. “Ik zat vroeger in de software. Ik heb onder andere bedrijven gehad in Australië en Amerika. Dat was in de goede tijd,” glimlacht Hans zittend in één van de zacht lederen fauteuils in de kajuit van Domicil. “Toen ik mijn bedrijf verkocht, ben ik gaan varen. Het was oorspronkelijk enkele meters korter. Ik wilde een schip creëren dat het gevoel van een superjacht heeft en ik wilde dat het langer werd. Het schip is onder architectuur van Piet Behage enkele meters verlengt bij SRF Shipyard. In februari 2013 was hij klaar,” Hij lacht er bescheiden trots bij. En trots mag hij zijn. Voor het interieur tekende hij zelf waarbij hij putte uit zijn ervaring als eigenaar van een luxe hotel. Het is een mooi gebalanceerde mix geworden van nautisch design en Aziatische kunst. Rustig en ingetogen. Er is plaats voor vier gasten aan boord.

Eerder die dag scheepten we in op Domicil bij het Santa Barbara Beach and Golf Resort. Als je tenslotte Curaçao en luxe zegt, zeg je Santa Barbara. Het is gelegen aan zuidoost kust van Curaçao. Vlakbij de beschutte natuurlijke haven van het Spaanse Water, een prachtige, beschermde en veilige lagune. Aan de noordzijde van het Spaanse water zijn allemaal kleine baaitjes en kleine eilandjes met mangrove begroeiing en koraalriffen waar je langs kan zeilen. Hier wonen pelikanen, fregatvogels en vele andere soorten vogels. Het is visrijk water en je moet niet raar opkijken wanneer je een zeeschildpad ziet zwemmen. De Tafelberg, Seru Boca en Kabrietenberg kijken ernstig uit over de golven, die een vrij korte golfslag hebben wat het tot een spokend water kan maken wanneer het weer gebied. Naast dit Spaanse Water ligt één van de vele oude plantage die Curaçao rijk is. De Santa Barbara Plantage is hét voorbeeld van een groot resort gemeenschap met als hoogtepunt het Santa Barbara Beach & Golf Resort.

Wanneer je na lang zeilen eindelijk vaste grond onder de voeten hebt, is The Old Quarry een nogal puike golfbaan. Als je onder andere een Old Tom Morris Award en een PGA Tour Lifetime Achievement Award hebt mogen ontvangen én je in de World Golf Hall of Fame hangt, kun je best zeggen dat je niet de minste bent in de wereld van golf. Golfbaan architect Peter Dye ontwierp The Old Querry, zoals de 18-holes golfbaan op de Santa Barbara Plantage heet.

Geen vreemd verhaal want The Old Quarry is prachtig. Ook al hou je niet van golf. De combinatie van uitzichten over de azuurblauwe Caribische Zee, de Tafelberg en de ruige natuur zijn de ingrediënten van dit golfpark. De natuurlijke begroeiing is zoveel mogelijk gelaten zoals die was. De aanplanting op het terrein bestaat uit volgroeide cactussen en palmen. De afslag, met vol zicht op de Caribische Zee, is al adembenemend. Vervolgens speel je landinwaarts, waar de Tafelberg waakt over de golfbaan en je uitkijkt over de jachthaven en het Spaanse Water, één van de zes natuurlijke havens van Curaçao.  Het is een heus meesterwerk zoals Dye de natuur heeft laten opgaan in de golfbaan.

The Old Quarry is prachtig

The Old Quarry is prachtig

De Santa Barbara Plantage is een 600 hectare groot luxe resort gemeenschap op 25 minuten rijden van de Curaçaos hoofdstad Willemstad. Hier vindt je ook jachthaven Seru Boca Marina. Deze jachthaven biedt drijvende afmeerplekken voor 128 boten tot 150 voet lang. Aan de haven liggen ook de luxe villa’s van het Sera Boca Estate, een gated community op de plantage. De inwoners mogen gebruik maken van Het Santa Barbara Beach & Golf Resort.

Dit luxe 350 kamers tellende resort heeft alles wat je maar wenst: onafgebroken uitzicht over het water aan drie kanten, witte zandstranden, een full service Atabei Spa, 24-uurs fitness centrum, drie buitenzwembaden, duik- en watersport faciliteiten en 3500 vierkante meter aan vergaderzalen, zowel binnen als buiten met een service die ervoor zorgt dat iedere gast zich een filmster waant. Oh, natuurlijk een butler service desgewenst. Wanneer het echt luxe moet zijn.

Het hotel heeft drie restaurants waarvan SHORE het beste restaurant op het hele eiland is. Overigens mag de signature sushi geserveerd in de grote hal van het resort er meer dan zijn. Het marmer dat overal in het hotel te vinden is, is afkomstig uit de steengroeve waarop de golfbaan is aangelegd. Het Santa Barbara, zoals het in de volksmond heet, is de kers op de taart van luxe Curaçao.

Niet verwonderlijk dat het Santa Barbara een samenwerking heeft met Domicil. Exclusiviteit verbindt zich tenslotte graag met exclusiviteit. Dat zou je ook kunnen zeggen van de nogal geweldige wijn die wij combineren met een pasta met verse lokale kreeft die goddelijke chef Christine aan boord van Domicil voor ons heeft klaargemaakt. Alsof er bacchanale engeltjes op precies de juiste plek over je tong piesen. En dat is niet het enige bewijs van de grote kookkunde van de overigens uiterst sympathieke Christine. Keer op keer komt ze langs met amuses die keer op keer net zo goddelijk zijn als het weer op Curaçao. En misschien nog wel beter.

Goddelijke amuses

Goddelijke amuses

Uiteindelijk gaan we voor anker bij Playa Jeremi vlakbij Westpunt. Westpunt werd in 1860 gesticht door vrijgemaakte slaven. De stranden rond Westpunt staan bekend om hun natuurlijke schoonheid, zoals het witte zand van Knip Beach, de kalkstenen klippen voor Playa Kalki en het heldere water in deze baai van Playa Jeremi waar we voor anker liggen. Westpunt Beach is niet echt uitnodigend met grove kiezelstenen. Het dient als haven voor de lokale vissers.

De natuur hier is grof. Veel cactussen, veel stekels, veel leguanen. Precies zoals de Spanjaarden het aantroffen. Uitzondering hier is het uitgestrekte Hofi Pastor Park gelegen bij het dorpje Barber langs de Weg naar Westpunt. In dit nationale park staat de oudste boom van Curaçao, een reusachtige kapokboom van vier eeuwen oud en met wortels die als massieve muren deels boven de grond liggen. Tevens zijn er mangobomen en een zeepboom waarvan de vruchten knippas heten. Een eigenzinnig fruit dat zelfs als het helemaal rijp is soms zuur en soms zoet smaakt.

De Domicil voor anker

De Domicil voor anker

Met de dinghy gaan we aan land, al kiezen sommigen ervoor om met flippers en snorkels naar de kust toe te zwemmen. De wateren rondom Curaçao staan er tenslotte om bekend perfecte duik- en snorkelplekken te zijn. En niets is minder waar. Duizenden kleurrijke visjes en papegaaivissen zwemmen voor je duikbril voorbij. Verderop langs de kust liggen vele wrakken die te bezichtigen zijn. Ook dat is luxe: wanneer alles voorhanden is om te kunnen doen waar je zin in hebt.

Terug bij het Santa Barbara staat er een heerlijke zwoele avondbries. We dineren op de golfbaan die voor de gelegenheid met kleurrijke lampen is omgetoverd tot sprookjesachtig buitenrestaurant op locatie. Bijna buitenaards mooi is het hier op the green. Het gras lijkt tapijt. De lucht een hoog donkerblauw plafond. De wind streelt en verkoelt in het heldere maanlicht. Op de achtergrond aan de horizon een zeilschip koersend naar Curaçao. Een uitstekende keuze dit waardeloze eiland.

Droomreis op de Domicil

Wil je meer informatie over de Domicil? Kijk dan op www.saildomicil.com. Hans Robben en Christine zorgen er voor dat uw reis een echte droomreis wordt.

Ga met ons mee op reis
Wil je de mooiste reisverhalen ontvangen van de beste reisjournalisten -en fotografen? Schrijf je dan nu in.